Comparaison NL / FR

Artikel M. Overeenkomstig artikel 2 van de wet van 6 augustus 1993 betreffende de pensioenen van het benoemd personeel van de plaatselijke besturen kunnen deze laatste hun personeel dat niet is aangesloten bij het gemeenschappelijk pensioenstelsel van de lokale overheden onder meer bij overeenkomst aansluiten bij een voorzorgsinstelling.
  Artikel 1, e) van voormelde wet van 6 augustus 1993 omschrijft de in deze wet bedoelde voorzorgsinstelling als " de instelling opgericht voor het voeren van het beheer over collectieve rust- en overlevingspensioenfondsen waarmee een plaatselijk bestuur een overeenkomst heeft gesloten voor het verstrekken van de pensioenen van zijn vastbenoemde personeelsleden en van hun rechthebbenden ".
  Daarmee heeft de wetgever in 1993 teruggegrepen naar de terminologie van de wet van 25 april 1933 omtrent de pensioenregeling van het gemeentepersoneel die in haar artikel 3 sprak over " de gemeenten die niet rechtstreeks of door tussenkomst van een voorzorgsinstelling de betaling van het pensioen ... op zich nemen ". Dezelfde terminologie is overigens terug te vinden in artikel 161 van de nieuwe gemeentewet dat de inhoud van artikel 3 van de wet van 25 april 1933 overgenomen heeft.
  Om als voorzorgsinstelling in de zin van de wet van 6 augustus 1993 in aanmerking te komen dient de kandidaat-voorzorgsinstelling juridisch gezien volgende voorwaarden te vervullen.
  Vooreerst dient de kandidaat-instelling zich, op het ogenblik dat zij als voorzorgsinstelling in de zin van de wet van 6 augustus 1993 wil erkend worden, bezig te houden met het beheer over de collectieve rust- en overlevingspensioenfondsen van een plaatselijk bestuur.
  Verder moet het gaan om een kandidaat-instelling die voldoende waarborgen biedt dat zij de haar toevertrouwde taken kan uitvoeren wat betekent dat zij aan de door de Controledienst voor de verzekeringen vastgelegde criteria moet beantwoorden. Deze voorwaarden werden vastgesteld in de wet van 9 juli 1975 betreffende de controle der verzekeringsondernemingen. Een kandidaat-instelling die de door deze Controledienst voorgeschreven normen niet haalt, kan geen voorzorgsinstelling zijn in de zin van de wet van 6 augustus 1993.
  Overeenkomstig artikel 7, § 1, derde lid, van de wet van 6 augustus 1993 kan de Rijksdienst voor sociale zekerheid van de provinciale en plaatselijke overheidsdiensten (RSZPPO) met een voorzorgsinstelling die aan de hiervoor vermelde criteria beantwoordt de in dat lid bedoelde overeenkomst (waarbij de RSZPPO belast wordt met de inning van de bijdragen die nodig zijn voor de financiering van de pensioenen) afsluiten onder twee voorwaarden : de voorzorgsinstelling moet een overeenkomst hebben afgesloten met het plaatselijk bestuur voor het beheer van zijn collectieve pensioenfondsen en het plaatselijk bestuur moet voorafgaandelijk akkoord gaan met voormelde overeenkomst tussen de voorzorgsinstelling en de RSZPPO.
  Als aan de vier voormelde voorwaarden voldaan is (een overeenkomst tussen de kandidaat-instelling en het plaatselijk bestuur, het akkoord van het plaatselijk bestuur met betrekking tot de overeenkomst tussen de kandidaat-instelling en de RSZPPO, het feit dat de kandidaat-instelling het beheer voert over de collectieve pensioenfondsen van het plaatselijk bestuur en het feit dat de kandidaat-instelling aan de criteria van de Controledienst voor de verzekeringen beantwoordt), is er geen enkel juridisch beletsel tegen de in artikel 7, § 1, derde lid, bedoelde overeenkomst tussen de RSZPPO en een kandidaat-voorzorgsinstelling die bekwaam en bereid is de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen inzake de pensioenen van de plaatselijke besturen na te leven. In die omstandigheden belet niets het Beheerscomité van de RSZPPO aan een dergelijke overeenkomst zijn fiat te verlenen.
  Brussel, 30 november 1994.
  De Minister van Pensioenen,
  M. Colla.